بالاخره پس از سالها انتظار فرصت سفر به شهر قونیه برایم پیش آمد. مطلبی که در زیر می بینید گزارش سفرم است همراه با تعدادی عکسهای این سفر. اصل مطلب را در هفته نامه همشهری جوان دنبال کنید.





دوست ندارم با هواپيما سفر كنم. وقتي يك باره سوار پرنده اي آهنين به سرزميني ديگر، به جغرافيايي ديگر، به فرهنگي ديگر فرود مي آيي، انگار تقلب كرده باشي. زمين، چيز ديگري است. حس دارد. روي زمين، آرام آرام سير مي كني. ذره ذره آن سرزمين را مي پيمايي. انگار مي نوشي اش.
بعدازظهر از تهران راه افتاديم. فردا صبح به مرز رسيديم. خيلي دوست داشتم تركيه را ببينم. مي خواستم ببينم اين چه كشوري است كه اين همه آدم مي روند درش بگردند؛ از جهانگردي درآمد بالايي دارد. خيلي از ايراني ها هم مي روند آن جا بگردند. مي گويند در آينده اي دور هم عضو اتحاديه اروپا مي شود و ما را با اروپا هم مرز مي كند.